ای کاش...!!
قصه گو بر نیمه ی قصه رسید کلاغ، توی آن تاریکی آن دورها، سوسوی چراغی دید این بار باید قبل از به سر رسیدن قصه به خانه اش می رسید .قصه گو از نیمه قصه گذشت کلاغ خیره به سوسوی دور چراغ هر چه توان داشت بال زد اشک توی چشمهایش جمع شده بود قصه گو به آخر قصه رسید هنوز چیزی نگفته بود کلاغ تند تر بال می زد بال، بال می زد چراغ که خاموش شد بغض کلاغ همان جا توی تاریکی آسمان ترکید . قصه گو گفته بود !!قصه تمام شده بود. کلاغ نشست پیش پای قصه گو و التماس کرد: "یکبار فقط یک بار بگو قصه ی ما به سر رسید کلاغه به خو..." اگر قرار باشد که بی هیچ حرکتی بایستی تا نسیم و باد و طوفان تنت را بیهوده صیقل بدهند با یک برگ سفید چه فرقی داری؟ برگی که در آن شعری عاشقانه نوشته نشده باشد همان بهتر که در شعله های پاییز بسوزد. دهانی که حتی یکبار به دوست نگوید: " دوستت دارم " و در کوچه باغهای عشق ترانه نخواند چه ارزشی دارد؟ روز مرگم هر که شیون کند از دور و برم دور کنید همه را مست و خراب از می انگور کنید مزد غسال مرا سیر شرابش بدهید مست مست از همه جا حال خرابش بدهید بر مزارم مگذارید بیاید واعظ پیر میخانه بخواند غزلی از حافظ جای تلقین به بالای سرم دف بزنید روی قبرم بنویسید وفادار برفت آن جگر سوخته خسته از این دار برفت. به من او گفت فردا می رود انجا نمی ماند گفتي به من بي دست و پا چيزي نگفتم گفتي برو گفتي بيا چيزي نگفتم اما ... اگر ... شايد ! نمی دانم تو چه معیاری را برای دیدن داری و چه چیز هایی را دوست داری ولی امیدوارم که هیچ گاه بی هدف نگاه نکنی که ذره ذره هایی که تو از آن تنفس می کنی برای هدفی آشنا در رویا های شبانه ات جاری شده است همیشه سعی کن هدفمند نفس بکشی تا یاد بگیری هدفمند نگاه کنی. شاید آن روز که سهراب نوشت : تا شقایق هست رندگی باید کرد خبر از دل پر درد گل یاس نداشت باید این گونه نوشت : هر گلی هم با شی چه گل میخک و یاس زندگی اجباریست. صدای خش خش برگ ها همان آوازی بود که من گمان می کردم می گوید: دوستت دارم
و پرسیدم دلم، او گفت نه تنها نمی ماند
به او گفتم که چشمان تو جادو کرده این دل را
و گفت این چشمها تا ابد زیبا نمی ماند
به او گفتم دل دریایی ام قربانی چشمت
ولی او گفت که این دل دائما دریا نمی ماند
به او گفتم که هر شب بی نگاه تو یلداست
ولی او گفت کمی که بگذرد یلدا نمی ماند
به او گفتم که کم دارد تو را رویای کمرنگم
و پاسخ داد او در عصر ما رویا نمی ماند
و حق با اوست عاشق شو، همین و هر چه بادا باد
چرا که در مسیر راه، عاشقی باقی نمی ماند.
صد بار خونم ريختي صد بار کشتي يک بار هم از خونبها چيزي نگفتم
گفتي بمير از عشق من گفتم اطاعت از شايد و اما و يا چيزي نگفتم
گفتي که درد عشق من درمان ندارد از درد گفتم از دوا چيزي نگفتم
گفتي مبادا با کسي چيزي بگويي حتي به خلوت با خدا هم چيزي نگفتم
اما فقط يک چيز را بايد بگويم از من نپرسيدي چرا چيزي نگفتم
......................................................................................
اما گناه من نبود
اگر تو را براي من نوشتند
شايد من اشتباه مي كردم
اما اگر شايد نبود
حتما گناه من نبود
تـــو را بـا فـــــــــــاصـــــــــله
بــــراي مــــــن نوشته بودند…
---فـــاصــلــه را تــــو يادم دادي
وقــتــي بـــا لـبـخـنـد
دور شـــدي از مـــــن
عكاس بهتر از ما فـــاصــلــه را مي فهميد
تــــو در عـكـس نـيـسـتـي
فـــاصــلــه يـعـنـي تـــــــو.
خسته و در به در شهر غمم
شبم از هر چي شبه سياهتره
زندگي زندون سرد كينه هاست
رو دلم زخم هزار تا خنجره
زندگي با آداماش براي من يه قصه بود
توي اين قصه كسي با كسي آشنا نبود
همه خنجر توي دست و خنده روي لباشون
توي شب صدايي جز گريه ي بي صدا نبود
من مي خوام مثل همه گريه كنم، ولي گريه دل و وا نمي كن
قصه هاي پشت اين پنجره ها، غم و از دلم جدا نمي كن
قصه ي ماتم من هر چي كه بود هر چي كه هست
قصه ي ماتم قلب خسته ي يه آدمه
وقت خوابه ديگه ديره نمي خوام قصه بگم
از غم و غصه برات هر چي بگم بازم كمه.
آنکس که می گفت دوستم دارد عاشقی نبود که به شوق من آمده باشد رهگذری بود که روی برگ های خشک پاییزی راه می رفت.
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
درباره سايت
اسمم پگاه اهل تهران27 آبان ماه سال 69 اومدم تو این دنیا.
راز دل با کس نگفتم چون ندارم مرحمی/
هر که را مرحم شمردم عاقبت رسوا شدم/
راز دل با اب گفتم تا نگوید با کسی/
عاقبت ورد زبان ماهی دریا شدم/
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
اختصاصی ويژه
طراح قالب
امكانات سايت